در این اپیزود درباره موبیلیتی (تحرکپذیری) صحبت میکنیم؛ اینکه چرا انعطافپذیری بهتنهایی کافی نیست و چطور برای اجرای حرکات کلستنیکس، باید علاوه بر باز بودن دامنه حرکت، قدرت و کنترل عصبی هم داشته باشیم.
موضوع اصلی اپیزود این است که بدن فقط «نرم» نباشد، بلکه بتواند در دامنه انتهایی حرکت هم قوی، پایدار و کنترلشده عمل کند.
در این اپیزود یاد میگیریم:
انعطافپذیری یعنی بافت بتواند کش بیاید، اما موبیلیتی یعنی بتوانی همان دامنه را با قدرت و کنترل مدیریت کنی.
طبق توضیحات اپیزود، مغز و سیستم عصبی هم در تعیین دامنه حرکت نقش دارند.
اگر بدن در یک زاویه احساس امنیت نکند، سیستم عصبی ترمز میزند.
برای کلستنیکس، فقط باز بودن مفصل کافی نیست؛ باید در انتهای دامنه هم قوی باشی.
این ایده در اپیزود با مفهوم End-Range Strength توضیح داده شده.
در هندستند، موبیلیتی کتف و شانه حیاتی است.
اگر شانه کامل باز نشود:
در این اپیزود اشاره میشود که:
از مهمترین محدودکنندههای باز شدن شانه هستند.
در اپیزود به این اشاره کردید که انعطافپذیری یک پدیده عصبی است. دکتر هوبرمن در پادکست معروف خود (Huberman Lab) بهطور مفصل به پروتکلهای علمی بهبود انعطافپذیری و نقش سیستم عصبی پرداخته است.
شما به مفهوم Loaded Stretching و موبیلیتی مچ پا برای زانوهای ضدگلوله اشاره کردید. بن پاتریک مرجع اصلی این سیستم تمرینی است.
این متد که توسط دکتر آندره اسپینا (Dr. Andre Spina) ابداع شده، مرجع تخصصی End-range Strength و CARs (چرخشهای مفصلی کنترل شده) است که در اپیزود توضیح دادید.
برای تکنیک PNF که در پادکست برای باز کردن گرههای عضلانی شانه توضیح دادید، مقالهی وبسایت Healthline یا کتابخانهی ملی پزشکی (NIH) معتبرترین منابع هستند.
در مورد تست دیوار و نقش عضلات سینه کوچک و زیربغل در محدودیت هندستند، مقالات تخصصی فیزیوتراپی (مانند Physiopedia) بهترین رفرنس هستند.

بدون دیدگاه